عفونت دندان یکی از مشکلات مهم دهان و دندان است که می‌تواند به دلایل مختلفی مانند پوسیدگی عمیق، شکستگی دندان، آسیب به پالپ یا درمان ناقص ریشه ایجاد شود. زمانی که باکتری‌ها به بافت داخلی دندان نفوذ می‌کنند، احتمال التهاب و عفونت افزایش پیدا می‌کند. در صورت پیشرفت مشکل، عفونت ممکن است از انتهای ریشه عبور کرده و به استخوان و بافت‌های اطراف گسترش یابد.
علائم عفونت دندان بسته به شدت و محل درگیری متفاوت است. درد ضربان‌دار، حساسیت هنگام جویدن، تورم لثه، ایجاد جوش چرکی روی لثه، احساس فشار در اطراف دندان و گاهی تب از نشانه‌های احتمالی این مشکل هستند. با این حال، نبود درد همیشه به معنای سالم بودن دندان نیست؛ زیرا بعضی از عفونت‌های مزمن بدون علائم واضح ایجاد می‌شوند.
برای تشخیص عفونت، دندانپزشک وضعیت دندان، لثه و بافت‌های اطراف را بررسی می‌کند. در صورت نیاز، تصویربرداری دندانپزشکی برای شناسایی محل عفونت و بررسی وضعیت ریشه انجام می‌شود. انتخاب روش درمان به میزان آسیب، شرایط کانال‌های ریشه و وضعیت کلی دندان بستگی دارد.
در بسیاری از موارد، درمان ریشه می‌تواند با حذف بافت عفونی و پاک‌سازی کانال‌ها به کنترل عفونت کمک کند. اگر دندان قبلاً عصب‌کشی شده باشد، ممکن است درمان مجدد ریشه ضروری باشد. در برخی شرایط خاص نیز جراحی انتهای ریشه یا خارج کردن دندان مورد بررسی قرار می‌گیرد.
مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک راه‌حل مناسبی برای درمان قطعی عفونت دندان نیست؛ زیرا منشأ عفونت معمولاً به درمان دندانپزشکی نیاز دارد. همچنین در صورت بروز تورم گسترده صورت، تب همراه با تورم یا مشکل در بلع و تنفس، مراجعه فوری برای دریافت خدمات پزشکی ضروری است.
تشخیص زودهنگام و درمان مناسب عفونت دندان می‌تواند از تخریب بیشتر بافت‌های اطراف ریشه جلوگیری کند و احتمال حفظ دندان طبیعی را افزایش دهد. به همین دلیل، بررسی علائم اولیه و مراجعه به‌موقع اهمیت زیادی دارد.